با قدم های مردد وارد اتاق شد با حالتی که چیزی را بخواد و ندونه که چطوری بگه  . بر روی تخت نشست و در همان حال یک پایش را تکان میداد

- میشه امشب پهلوی تو بخوابم ؟

از لحن ملتمسش خندم گرفت

گفتم موافقم به شرطه این که پتورو تصاحب نکنی

با این حرف من از جاش بلند شد و دوید تا لباس خوابش و کتاب داستان مورد علاقشو بیاره و بعد اومد و کنار من تو تخت دراز کشید کوچک بود شکننده و شاد

تا چند ماه دیگه ۹ سالش تموم میشد . اونو به خودم فشردم و شروع کردم براش کتاب خوندن که ناگهان پرسید

- زندگی یعنی چی ؟

جواب احمقانه ای بهش دادم

- زندگی لحظه ایست بین وقتی که دنیا میای و وقتی که می میری

- فقط همین ؟

-آره کوچولو ، حالا بخواب

- مرگ چیه ؟

- مرگ . مرگ وقتیه که همه چی تمام میشه و ما دیگه نیستیم

- مثل زمستان ؟ وقتی کهبرگ های درختا میریزد ؟

حرفهای معلمشو میگفت . چه قدر بچه ها زود باورن .

- تقریبا

- ولی عمر یه درخت با زمستان تموم نمیشه . نه ؟ بهار که بیاد درختا دوباره زنده میشن ؟

- ولی برای مردا این طوری نست وقتی مردی مرد دیگه دوباره زنده نمیشه

- پس زنا چی ؟ بچه ها ؟

- اونا هم همین طور.

- این طوری که نمیشه . این درست نیست .

- همه چی درسته مغز فندقی حالا بخواب .

- ولی درست نیست

می خواست مچمو بگیره اونم الان

- بخواب

چند لحظه بعد ...

-دلم میخواد بخوابم ولی نمیشه . حرفاتو قبول ندارم . من فکر میکنم وقتی کسی میمیره مثل درختا تو فصل زمستان که تو بهار دوباره سبز میشن ، اون هم دوباره زنده میشه . پس زندگی غیر از چیزیه که تو گفتی

حالا این فینگیلی هم میخواد برام سخنرانی کنه معلومه معلمش حرفشو خیلی خوب بهش تفهیم کرده

- خوب میدونی ، زندگی چیز دیگه ای هم هست ، اگه بخوای بعدا برات تعریف میکنم اگه الان بخوابی

- چه وقت ؟

- بعدا

.

.

.

درخت کنار خونه دوباره سبز نشد

فینگیلی ما هم دیگه بیدار نشد

حالا ازت میپرسم کوچولو

مرگ رو که دیدی

الان کجایی ؟؟؟